Bayern Monachium - to najbardziej znany i utytułowany niemiecki klub, a jednocześnie jeden z najbardziej utytułowanych europejskich klubów. 27 razy zdobył tytuł Mistrza Niemiec, 18 razy wygrał Puchar Niemiec. Ponadto, w rozgrywkach europejskich dwukrotnie triumfował w Lidze Mistrzów i trzykrotnie (przed jej utworzeniem) w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych oraz po jednym razie wygrał Puchar Zdobywców Pucharów, Puchar UEFA oraz Superpuchar Europy, co czyni go jednym z nielicznych klubów, który triumfował we wszystkich możliwych turniejach rozgrywanych w Europie.

Klub został założony w 1900 przez jedenastu piłkarzy pod przewodnictwem Franza Johna. Pomimo, iż Bayern zdobył swoje pierwsze Mistrzostwo w 1932 roku, klub nie został wybrany do powstałej w 1963 r. nowej Bundesligi. Czasy największych sukcesów przypadły na połowę lat 70., gdy zespół z kapitanem Franzem Beckenbauerem, trzy razy z rzędu wygrywał Puchar Europy (1974–76).

Od początku sezonu 2005/06 Bayern rozgrywa mecze w roli gospodarza na stadionie Allianz Arena. Wcześniej przez 33 lata zespół występował na Stadionie Olimpijskim. Barwami klubu są czerwień i biel, zaś na herbie znajdują się też barwy Bawarii.

Nazwę klubu czasem zamiennie używa się z określeniami Gwiazda Południa czy popularnym w Hiszpanii - La Bestia Negra, znaczącym ni mniej, ni więcej: Czarna Bestia.

Historia

Lata: 1900–1945

Klub został założony w lutym 1900 roku za sprawą berlińczyka Franza Johna i jedenastu innych piłkarzy, którzy po konflikcie z włodarzami odeszli z klubu MTV 1879 Monachium. Drużyna zaczęła się wzbogacać w 1907 r., kiedy Bayern przeniósł się do nowej siedziby- na Leopoldstrasse w Monachium. Ich historycznym pierwszym osiągnięciem było wygranie z klubami z Monachium i zajęcie najwyższego miejsca w mieście, ale na większy sukces czekali do 1910 r., gdy wygrali mistrzostwa wschodniego regionu. W następnym roku Bayern obronił tytuł. Wkrótce nastąpił szybki rozwój klubu. W 1920 r. Bayern miał już 700 członków i stał się tym, czym jest aż do dzisiaj – największym klubem w Monachium. W 1926 r. drużyna wygrała mistrzostwa południowych Niemiec, a w 1932 r. zdobyła swój pierwszy tytuł mistrzowski. Trenerem, organizatorem i menedżerem był wówczas  Richard Dombi.

Lata: 1945–1967

Po wojnie niemiecka piłka wymagała rekonstrukcji i odbudowy. Minęło jeszcze trochę czasu, zanim w drużynie narodowej czołowe miejsca zajęli piłkarze Bayernu. Sytuacja nie zmienia się nawet po zdobyciu przez monachijską drużynę Pucharu Niemiec w 1957 r. Wkrótce potem nastąpił okres bez sukcesów. Wielki zawód spotkał Bawarczyków, kiedy w 1963 nie zostali dopuszczeni do nowo powstałej Bundesligi. Ale już po dwóch latach, Bayern pod wodzą Tschika Cajkovskiego wkroczył w okres dobrobytu, w którym rozwinęły się talenty takich graczy, jak Franz BeckenbauerSepp Maier czy Gerd Müller. Pierwszy sezon w Bundeslidze Bawarczycy zakończyli na trzecim miejscu. Beckenbauer i Maier trafili do drużyny narodowej, która wywalczyła srebro na Mistrzostwach Świata w 1966. W 1967 Bayern zdobył swój pierwszy tytuł w Europie, pokonując po dogrywce Rangers F.C. 1:0 i otrzymując Puchar Zdobywców Pucharów.

Lata: 1968–1976

Bayernowi udało się wygrać Mistrzostwo kraju i Puchar Niemiec. W międzyczasie w Bundeslidze pojawiła się Borussia Mönchengladbach, która w 1970 i w 1971 odebrała tytuł mistrza Bayernowi. W 1972, już na nowym obiekcie Monachijczycy mieli powody do świętowania. Strzelający wówczas dla Bayernu bramki Gerd Müller (Bombardier), ustanowił niepobity dotąd rekord. Zdobył 40 bramek w sezonie, a stosunek goli jego drużyny w ostatniej kolejce wyniósł 55:13, co również jest rekordem. Drużyna FCB oprócz mistrzostwa zdobyła jeszcze Puchar Niemiec. W następnych latach Bayern zdobył kolejne 2 trofea mistrza Niemiec oraz, co najważniejsze, wygrał Puchar Europy Mistrzów Krajowych. Po przebyciu długiej drogi Monachijczycy spotkali w finale Atletico Madryt. W 1975 Bayern powtórzył swój sukces. W wygranym 2:0 meczu z Leeds w Paryżu FCB triumfował w Pucharze Mistrzów. W następnym sezonie klub z Monachium ponownie zwyciężył europejski Puchar. W tym roku Bayern zdobył dodatkowo Puchar.

Lata: 1977–1990

W 1979 Uli Hoeness został menedżerem zespołu w wieku zaledwie 27 lat. W 1981 Bayern ponownie wygrał ligę i doszedł do finału Pucharu Mistrzów, gdzie lepsza okazała się jednak  Aston Villa, wygrywając 1:0. W 1988 drużynę przejął Jupp Heynckes. Zbudował nowy zespół, zdobywając w 1989 i 1990 mistrzostwo Niemiec, ale pozostawał nadal bez sukcesu w najważniejszym z europejskich pucharów; w tym samym czasie Niemcy zdobyli Mistrzostwo Świata z aż sześcioma graczami Bayernu w składzie.

Lata: 1991–1999

Heynckes opuścił zespół w sezonie 91/92, a zastąpił go Søren Lerby. Ten jednak, nie odnosząc sukcesów, został wkrótce zastąpiony przez Ericha RibbeckaKarl-Heinz Rummenigge i Franz Beckenbauer zostali wiceprezydentami klubu. W sezonie 93/94 Beckenbauer zastąpił pechowego Ribbecka i zdobył mistrzostwo kraju. Następnie zespół przejął Giovanni Trapattoni. Włoch, niezwykle popularny wśród graczy i w mediach, nie przyniósł oczekiwanych sukcesów. Doprowadził drużynę do półfinału Ligi Mistrzów, ale w lidze zajął zaledwie 6. miejsce. Trapattoniego zastąpił Otto Rehhagel. On jednak też nie osiągnął zadowalających wyników i tymczasowo zastąpił go Beckenbauer. Po dramatycznym półfinale z Barceloną Bayern pod wodzą Cesarza sięgnął po Puchar UEFA, pokonując w finałowym dwumeczu Girondins Bordeaux. Po krótkim epizodzie trenerskim Beckenbauera do klubu powrócił Trapattoni. Dwa lata i dwa tytuły: mistrzostwo 1997 i Puchar Niemiec 1998. W 1998 Trapattoniego zastąpił utytułowany Ottmar Hitzfeld. Zdobył kolejne mistrzostwo Niemiec, a Puchar Mistrzów był niezwykle blisko. Po dramatycznej końcówce finału wygrał Manchester United F.C. 2:1, w tym samym roku Puchar Niemiec też był blisko, jednak dopiero po rzutach karnych wygrał Werder Brema.

Lata: 2000–2004

W 2000 r. Bayern sięgnął po mistrzostwo kraju i zdobył również Puchar Niemiec. W 2001 r. Bawarczycy pokonali w finałowym meczu LM Valencię w rzutach karnych i tym samym osiągnęli to, czego nie udało im się 2 lata wcześniej. Rok później monachijski klub zajmuje 3. miejsce w lidze, za Leverkusen i Borussią Dortmund.

W 2003 Bayern zdobył mistrzostwo Niemiec po raz 18. oraz Puchar Niemiec po raz 10. Królem strzelców ligi, na pożegnanie z klubem, został Brazylijczyk Giovanne Elber .

Lata: 2004–2010

Po sezonie z klubem rozstał się Ottmar Hitzfeld, który prowadził Bayern od 1998 r. Nowym trenerem został mianowany Felix Magath, prowadzący wcześniej VfB Stuttgart. Zmieniło się również miejsce rozgrywania meczów: Bayern przeniósł się na Allianz Arenę, zupełnie nowy stadion wybudowany na Mistrzostwa Świata 2006 r. w Niemczech. Na początku dzielił go z innym monachijskim klubem – TSV 1860, jednak latem 2006 r. z powodu kłopotów finansowych „Lwy” odsprzedały swoje udziały.

W sezonach 2003/2004 i 2005/2006 Bayern zdobywał dublet, jednak nie osiągał sukcesów w Lidze Mistrzów. Następny sezon okazał się dla bawarskiej drużyny katastrofalny – tylko 4. miejsce w lidze, odchodzi Felix Magath, a drużynę przejmuje ponownie Ottmar Hitzfeld. Przed sezonem 2007/2008 gruntownie przebudowano drużynę. Bayern zdobył w tym sezonie Puchar Ligi, Puchar Niemiec, a także Mistrzostwo Kraju. W Pucharze UEFA osiągnęli półfinał, odpadli po dwumeczu z Zenit Sankt Petersburg. W trakcie sezonu Ottmar Hitzfeld zapowiedział pożegnanie z Bayernem, następcą zostaje  Jürgen Klinsmann.

Bayern pod wodzą Jürgena Klinsmanna radził sobie bardzo słabo, dlatego Bayern podziękował Jürgenowi Klinsmannowi. Tymczasowym trenerem Bayernu został Jupp Heynckes. 1 lipca 2009 na stanowisku trenera Heynckesa zastąpił Louis van Gaal. Nowy szkoleniowiec podpisał z klubem 2-letni kontrakt.  W ostatniej kolejce Bundesligi w sezonie 2009/2010 Bayern pokonał drużynę Herthy Berlin i zdobył mistrzostwo Niemiec po raz 22. Bayern pokonał Werder Brema 4:0 i tym samym zdobył Puchar Niemiec. Potem nastał czas na finał Ligi Mistrzów, gdzie Bayern przegrał z Interem Mediolan 0:2. Mimo porażki był to najlepszy sezon Bawarczyków od 2001.

Lata: 2011–2012

Na początku 2011 roku, mimo, że klub pozostawał nadal w rywalizacji Ligi Mistrzów, z powodu braku mistrzostwa Niemiec postanowiono zerwać kontrakt z van Gaalem. Nowym trenerem po raz trzeci Jupp Heynckes (wcześniej był w latach 1987–1991 i od kwietnia do czerwca 2009 roku). Przed sezonem 2011/12 Bayern zakupił: Manuela NeueraRafinhę oraz Nilsa Petersena. Pomimo udanego początku sezonu i zajmowania pierwszego miejsca po rundzie jesiennej, Bayern drugi rok z rzędu nie zdobył mistrzowskiej patery. Dotarł do finału Pucharu Niemiec, w którym zagrał z Borussią Dortmund i przegrał 5:2. Bayern wywalczył sobie także drogę do finału Ligi Mistrzów, w którym zagrał z Chelsea, rozgrywali mecz u siebie. Po raz pierwszy od 1984 roku zdarzyło się, aby finał rozgrywek o Puchar Europy odbywał się na stadionie jednego z finalistów rozgrywek. Regulaminowy czas gry i dogrywka doprowadziły do wyniku 1:1, a w rzutach karnych drużyna Chelsea wygrała 4:3.

Lata: 2013–2015

Bayern ogłosił, że zastępcą Juppa Heynckesa będzie Pep Guardiola. 6 kwietnia po zwycięstwie nad Eintrachtem Frankfurt Bayern zapewnił sobie 23. Mistrzostwo Niemiec (było to najszybsze w historii Bundesligi zdobycie mistrzowskiego tytułu, bowiem rok później Bayern zdobył mistrzostwo już w marcu- FCB zwyciężyło rozrywki z rekordowym osiągnięciem 91. punktów). Bawarczycy odebrali paterę 11 maja na stadionie Allianz Arena, jedną kolejkę przed końcem rozgrywek. W maju, po pokonaniu Barcelony w dwumeczu 7:0 Bayern awansował do finału na Wembley, gdzie spotkał się z Borussią Dortmund. Bayern zapewnił sobie Puchar Europy pokonując BVB 2:1. Bayern po raz 5 został mistrzem Europy. W finale Superpucharu Europy rozegranego w Pradze, Bayern po konkursie rzutów karnych pokonał Chelsea F.C. 5:4, zdobywając to trofeum po raz pierwszy w swojej historii. 21 grudnia 2013 podopieczni Guardioli zdobyli po raz pierwszy w historii klubu Klubowe mistrzostwo świata. „Bawarczycy” wyeliminowali w półfinale Guangzhou (3:0), a w finale wygrali 2:0 z Rają Casablanca.

4 stycznia 2014 klub pozyskał Roberta Lewandowskiego, który podpisał 5-letni kontrakt. Umowa weszła w życie z dniem 1 lipca 2014.

25 marca 2014, dzięki wygranej 3:1 na wyjeździe z Herthą Berlin, Bayern wyśrubował kolejny rekord, zapewniając sobie Mistrzostwo Niemiec na 7 kolejek przed końcem ligowego sezonu. Jest to 24 tytuł mistrzowski w historii klubu.

Bayern wygrał Bundesligę w sezonie 14/15 z liczbą 79 punktów.

22 września 2015 roku Bayern Monachium pokonał na własnym boisku zespół ówczesnego wicemistrza Niemiec VfL Wolfsburg 5:1, a wszystkie gole dla Monachijczyków zdobył polski napastnik Robert Lewandowski. Zawodnik Gwiazdy Południa ustanowił przy tym szereg rekordów (najszybszy hattrick, najszybciej strzelone 4 i 5 goli), a także został jedynym piłkarzem w historii Bundesligi, który zdobył 5 goli wchodząc na boisko z ławki rezerwowych.

Bayern Monachium sezon 2015/16 zakończył w podwójnej koronie zdobył mistrzostwo i puchar kraju, zdobył również Superpuchar.

Od 2016

Sezon 2016/2017 zaczął się od zmiany szkoleniowca, Hiszpana Pepa Guardiola zastąpił Włoch Carlo Ancelotti. Klub opuścił Mario Götze (Wrócił do Borussii Dortmund). Do Dortmundu trafił również Sebastian Rode.
Medhi Benatia został wypożyczony do Juventus Turyn.

Bayern wzbogacił się o dwóch piłkarzy, najpierw z Benfiki Lizbona trafił Renato Sanches za 35 milionów euro, za taką samą kwotę Bayern odkupił zawodnika z Borussii Dortmund – Matsa Hummelsa.

W styczniu 2017 Bayern pozyskał dwóch piłkarzy Hoffenheim: Sebastian Rudy, który przeszedł na zasadzie wolnego transferu i Niklas Süle za 20 milionów euro (plus bonusy). Zawodnicy dołączą do drużyny w lipcu 2017. W lipcu 2017 Bayern wypożyczył Jamesa Rodrigueza z Realu Madryt na dwa lata za 10 mln euro.

5 sierpnia zespół zdobył swój 6 Superpuchar Niemiec pokonując Borussię Dortmund po rzutach karnych 5:4

Niestety z powodu słabych wyników w Bundeslidze i Lidze Mistrzów Bayern rozwiązał kontrakt z Carlo Ancelotti i tymczasowym trenerem został asystent Carlo Ancelotiego Willy Sagnol, którego po jednym meczu do końca sezonu zastąpił Jupp Heynckes. 

 

Trofea Bayernu Monachium

 

Mistrzostwo Niemiec: 1932, 1969, 1972, 1973, 1974, 1980, 1981, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990, 1994, 1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2005, 2006,

2008, 2010, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017

Puchar Niemiec: 1957, 1966, 1967, 1969, 1971, 1982, 1984, 1986, 1998, 2000, 2003, 2005, 2006, 2008, 2010, 2013, 2014, 2016

Superpuchar Niemiec: 1983, 1987, 1990, 2010, 2012, 2017

Puchar Ligi Niemieckiej: 1997, 1998, 1999, 2000, 2004, 2007

Liga Mistrzów: 1974, 1975, 1976, 2001, 2013   

Puchar UEFA: 1996

Puchar Zdobywców Pucharów: 1967

Puchar Interkontynentalny: 1967, 2001

Puchar Klubowych Mistrzów Świata: 2013

Superpuchar Europy UEFA: 2013

 

 

 

 

Na górę